Metoda PNF

A picture of a physio therapist trying to fix the leg over white background

W fizjoterapii wykształciły się pewne nowoczesne metody rehabilitacji. Do jednej z nich należy PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation). Jej twórcami są znani na całym świecie dr Herman Kabat oraz fizjoterapeutka Margaret Knott.  Zapewne zastanawia was jakie jest główne założenie tej metody? Otóż jest nim ułatwienie i torowanie ruchów poprzez odpowiednią stymulację układu mięśniowo – nerwowego. Metoda PNF zakłada również pracę nad tą funkcją, której chory najbardziej potrzebuje. Koncepcja nie zakłada jedynie postrzegania pacjenta jednostkowo. W metodzie PNF wykorzystuje się wszystkie zdrowe i silne obszary ciała – postrzega się pacjenta całościowo.

Takie podejście do pacjenta pozwala na pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie. Powiększamy tym samym motywację pacjenta do dalszej pracy pokazując mu, że nie tylko miejsce, które wymaga leczenia jest brane pod uwagę. Terapia metodą PNF jest w zasadzie bezbolesna. Fizjoterapeuci zazwyczaj obchodzą się z pacjentami w sposób delikatny. Ważne jest by pomiędzy pacjentem a terapeutą zawiązała się specyficzna więź. Pacjent musi bowiem zaufać fizjoterapeucie, gdyż pomoże to podbudować pewność siebie u terapeuty. Samo rozwiązanie, którym jest PNF, proponuje ruchy bardzo naturalne, które przebiegają trójpłaszczyznowo i są zbliżone do czynności z dnia codziennego. Metoda PNF jest przyjazna dla pacjenta, gdyż uwzględniane są w niej potrzeby ruchowe i problemy zgłaszane przez chorego. Przynosi to również wiele korzyści. PNF może zagwarantować również wysoki poziom edukacji pacjenta. Oparty on jest wtedy na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu przeznaczonego do zastosowania w warunkach domowych.

PNF-Stretching-2

Techniki wybierane są w zależności od potrzeb pacjenta. Mogą to być np. techniki uczące ruchu i koordynacji, rozluźniające, stabilizujące, przeciwbólowe czy mobilizujące. Dostępne są także programy ćwiczeń funkcjonalnych typu: nauka chodzenia, usprawnienie funkcji wegetatywnych, a pośrednio regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego. Szczególnie dochodzi do tego typu koordynacji podczas terapii oddechowej oraz działań w okolicach klatki piersiowej i tułowia. Istotne dla metody PNF jest maksymalne pobudzenie ekstero i proprioreceptorów znajdujących się w ciele oraz przeróżnych sferach kory mózgowej w celu ułatwienia ruchu w miejscu, które uległo częściowemu uszkodzeniu.

Wykonywane ruchy w tej metodzie są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Odpowiednio wykonywane ruchy podczas rehabilitacji metodą PNF odbywają się w trzech płaszczyznach. Wymusza to zaangażowanie do pracy maksymalnej ilości włókien mięśniowych. Ruch wielokrotnie powtarzany jest w stanie przywrócić przewodnictwo nerwowe w uszkodzonym obszarze ciała. PNF zakłada również kontrolę motoryczną pacjenta, czyli interakcję między stabilnością a mobilnością ciała, z szczególnym uwzględnieniem pracy mięśni. Niekiedy koncepcja PNF może być utożsamiana ze sposobem pracy przeznaczonym wyłącznie dla pacjentów z problemami neurologicznymi. Jednakże metodę PNF równie dobrze można wykorzystać w ortopedii, pediatrii, skoliozach, wadach postawy czy chorobach nerwowo – mięśniowych.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *